Remont małego mieszkania rządzi się własnymi prawami. Każdy centymetr ma znaczenie, a błąd w planowaniu potrafi kosztować więcej niż w dużym lokalu. Zanim kupisz pierwszą puszkę farby, usiądź z metrówką i kartką. Zmierz dokładnie wszystkie ściany, okna, drzwi i wnęki. Zapisz, gdzie są gniazdka, kaloryfery i pion wodno-kanalizacyjny. Bez tego dokumentu nie podejmiesz świadomych decyzji o układzie funkcjonalnym.

Podział stref to podstawa. W małym mieszkaniu nie da się wygospodarować osobnej jadalni i salonu, jeśli nie zaplanujesz tego od początku. Zastanów się, które funkcje mogą się nakładać. Biurko w sypialni? Stół składany przy ścianie? Każde takie rozwiązanie wymaga przemyślenia już na etapie projektu. Warto wtedy sięgnąć po sprawdzone pomysły i rozwiązania, a pomocne okazuje się wykorzystanie inspiracji wnętrzowych z renomowanych źródeł. Dzięki nim unikniesz typowych pułapek, takich jak zbyt duże meble czy ciemne kolory, które optycznie pomniejszają pomieszczenie.

Kolejny krok to harmonogram i budżet. Rozpisz prace na etapy: demontaż, instalacje, tynki, podłogi, malowanie, meble. Przy małym metrażu każde opóźnienie jednej ekipy blokuje kolejną. Zarezerwuj co najmniej 15 procent budżetu na nieprzewidziane wydatki. W starych kamienicach mogą wyjść krzywe ściany, stare piony albo wilgoć. Lepiej mieć poduszkę finansową niż wstrzymywać remont w połowie.

Na koniec pomyśl o przechowywaniu. Małe mieszkanie wybacza mniej niż duże. Zabudowa pod sufitem, wnęki, siedziska z pojemnikami — wszystko to trzeba zaprojektować przed zamówieniem mebli. Nie kupuj przypadkowych szafek, bo potem zostanie Ci pusty róg, którego nie wykorzystasz. Remont małego mieszkania to gra w planowanie. Wygra ten, kto najpierw narysuje, potem policzy, a na końcu kupi.